Wpisz w Google "najlepsze akceleratory dla startupów", a dostaniesz te same 15 nazw w innej kolejności. Y Combinator, Techstars, 500, i tak w kółko.
Tych 15 przyjmuje ułamek procenta aplikujących. Pozostałe 258 programów w USA, te z realnym wskaźnikiem przyjęć i czekiem, który da się zrealizować, nie trafiają do zestawień, bo nikomu nie chce się ich zebrać.
Zebraliśmy je my.
To darmowa, dostępna bez formularza baza 273 akceleratorów startupowych działających w Stanach Zjednoczonych, rozsianych po 46 stanach. Każdy wiersz zawiera dziewięć pól: nazwa programu, miasto, stan, domena, co program faktycznie oferuje, kryteria przyjęcia, bezpośredni link do formularza aplikacyjnego, segmentacja docelowa i harmonogram naboru.
Poniżej rozłożyliśmy na czynniki pierwsze to, co 273 programy mówią o pieniądzach, udziałach, wertykałach i geografii. Wykorzystaj to, żeby zbudować shortlistę w jedno popołudnie zamiast w miesiąc.
Czego dowiesz się z tego artykułu
- Co zawiera baza amerykańskich akceleratorów, pole po polu
- Akcelerator, inkubator i venture studio, porządnie zdefiniowane
- Co 273 programy mówią o kwotach finansowania, warunkach udziałowych i długości programu
- Geografia amerykańskich akceleratorów i dlaczego 46 stanów znaczy więcej niż 2
- Jak wybrać pięć programów pasujących do twojego etapu, sektora i tolerancji na rozwodnienie
- Dlaczego zespoły sprzedaży B2B powinny traktować tę listę jako kanał dystrybucji
- FAQ: udziały, wskaźniki przyjęć, founderzy spoza USA i terminy aplikacji
Czym jest akcelerator startupowy?
Akcelerator startupowy to program o określonym czasie trwania, który daje firmom na wczesnym etapie kapitał, mentoring i sieć kontaktów w zamian za udziały albo, w rosnącej liczbie przypadków, za nic. Programy trwają zwykle od 8 do 12 tygodni i kończą się demo day przed inwestorami.
Ta kategoria bez przerwy się rozmywa, więc oto czysta wersja:
Akceleratory są dla firm, które już istnieją i potrzebują przyspieszyć. Jeśli masz slajdy i współzałożyciela poznanego w zeszłym tygodniu, szukasz inkubatora.
Co 273 amerykańskie akceleratory mówią o rynku
Przeanalizowaliśmy każdy wiersz w bazie. Sześć wniosków zmienia sposób, w jaki powinieneś podejść do aplikowania.
1. Mediana czeku od akceleratora to 100 000 USD
Dziewięćdziesiąt trzy programy podają konkretną kwotę inwestycji. Rozkład jest szerszy, niż zakłada większość founderów.
Mediana ujawnionego czeku to 100 000 USD. Y Combinator stoi na szczycie skali z 500 000 USD na firmę, w strukturze 125 000 USD za 7% na post-money SAFE plus 375 000 USD na SAFE bez capa z klauzulą MFN.
Ważniejszy od nagłówkowej liczby jest ogon rozkładu. Trzydzieści dwa programy wypisują czeki poniżej 25 000 USD, a to nie jest kapitał, tylko stypendium. Jeśli program bierze 6% za 20 000 USD, wyceniasz swoją firmę na 333 000 USD w zamian za mentoring. Czasem ta wymiana jest tego warta. Zwykle nie jest.
2. Trzydzieści pięć programów nie bierze żadnych udziałów
Sześćdziesiąt dziewięć programów wprost odnosi się do udziałów w swoich warunkach. Trzydzieści pięć deklaruje, że nie bierze ich wcale, działając w modelu bezudziałowym albo grantowym.
Tam, gdzie procent jest podany, mediana udziału wynosi 7%. Ta liczba jest uderzająco powtarzalna, co mówi ci, że rynek wystandaryzował się wokół benchmarku YC, niezależnie od tego, czy dany program dostarcza wartość na poziomie YC.
Segment bez udziałów to głównie programy uniwersyteckie, stanowe inicjatywy rozwoju gospodarczego i akceleratory sponsorowane przez korporacje. Dają mniej kapitału i mniej prestiżu. Dają też z powrotem twój cap table.
3. Dwanaście tygodni to standard, ale jedna trzecia rynku działa inaczej
Dwanaście tygodni to najczęstsza długość programu w bazie, dalej 8 tygodni i kohorty trzymiesięczne. Dziesięć programów trwa 6 miesięcy lub dłużej.
Format też się dzieli. Czterdzieści jeden programów prowadzi ścieżki wirtualne albo zdalne. Trzydzieści jeden wymaga obecności na miejscu albo relokacji. Czterdzieści trzy mają w ofercie fizyczne biuro albo coworking.
Relokacja to ukryty koszt, którego nikt nie wlicza. Dwunastotygodniowy program stacjonarny w San Francisco kosztuje dwuosobowy zespół założycielski około 20 000 USD w mieszkaniu i utrzymaniu. Jeśli czek wynosi 50 000 USD, połowa idzie na czynsz.
4. Ochrona zdrowia i klimat wyprzedzają AI
Founderzy zakładają, że każdy program przestawił się na AI. Dane mówią co innego.
Programy skupione na wertykałach są dla większości founderów lepsze niż programy generalistyczne. Zaplecze mentorskie faktycznie rozumie twoją ścieżkę regulacyjną, publiczność na demo day faktycznie wypisuje czeki w twojej kategorii, a sieć absolwentów faktycznie sprzedaje twojemu kupującemu.
Dziewięć programów opisuje się jako niezależne od branży. To właśnie one konkurują bezpośrednio z YC i konkurują słabo.
5. Prawdziwym produktem jest mentoring, nie pieniądze
Sto osiemdziesiąt z 273 programów wymienia mentoring jako kluczowy element. Czterdzieści jeden organizuje demo day. Czterdzieści trzy udostępnia przestrzeń.
To jest uczciwa hierarchia. Akceleratory sprzedają dostęp, a kapitał jest opakowaniem. Kiedy oceniasz program, oceniaj listę mentorów i wyniki absolwentów, a nie wielkość czeku.
W każdej rozmowie z absolwentem programu zadaj jedno pytanie: "Które konkretne wprowadzenie zmieniło twoją trajektorię?". Jeśli nikt nie potrafi odpowiedzieć, ta sieć jest dekoracją.
6. Geografia jest dużo mniej skoncentrowana niż venture capital
Kalifornia ma 81 programów, a Nowy Jork 30. Razem to 111 z 273, czyli realna koncentracja, ale nieporównywalna z mapą finansowania.
Lista obejmuje 46 stanów. Na poziomie miast prowadzi Nowy Jork z 21 programami, przed San Francisco z 14, Los Angeles z 10, Palo Alto z 9 i Atlantą z 8.
Atlanta z 8 programami i Nashville z 4 to nie przypadek. Stanowe pieniądze na rozwój gospodarczy finansują akceleratory tam, gdzie venture capital nie zagląda, co oznacza lepsze wskaźniki przyjęć i lokalny ekosystem bardziej głodny sukcesów.
Pięćdziesiąt pięć programów wskazuje w swoich kryteriach powiązanie z uczelnią albo status studenta. Dwadzieścia wymaga, żebyś działał w konkretnym regionie albo się do niego przeniósł. Oba te filtry przycinają twoją realną listę szybciej niż jakikolwiek ranking.
Jak wybrać pięć akceleratorów w jedno popołudnie
Aplikowanie do 40 programów jest sygnałem, że nie zdecydowałeś, czego potrzebujesz. Oto filtr, który doprowadzi cię do prawdziwej shortlisty.
Krok 1: Zdecyduj, co naprawdę kupujesz
Zapisz tę jedną rzecz, którą program musi dowieźć. Kapitał, wprowadzenia do klientów, mentoring techniczny, wsparcie regulacyjne albo wiarygodność przed kolejną rundą. Jedną rzecz, nie pięć.
Większość founderów to pomija i ląduje w programie, który daje im kanał na Slacku i koszulkę.
Krok 2: Filtruj po segmentacji, potem po etapie
Zacznij od kolumny z segmentacją docelową. Jeśli program wymienia ochronę zdrowia, a ty sprzedajesz narzędzia dla deweloperów, nie jesteś przypadkiem granicznym. Jesteś na nie.
Potem filtruj po etapie. W bazie 88 programów wskazuje wczesny etap, 32 wymieniają seed, 24 pre-seed, a 28 przyjmuje firmy na etapie pomysłu albo przed pierwszymi przychodami. Aplikowanie powyżej swojego etapu marnuje jeden cykl. Aplikowanie poniżej marnuje rok.
Krok 3: Wyceń rozwodnienie względem czeku
Policz to, zanim zakochasz się w logotypie.
Jeśli implikowana wycena jest niższa niż to, co mógłbyś pozyskać od jednego anioła w przyszłym kwartale, program musi dać coś, czego anioł dać nie może. Czasem daje. Każ mu to udowodnić.
Krok 4: Sprawdź terminy, zanim cokolwiek napiszesz
Sześćdziesiąt jeden programów działa w cyklach kohortowych albo naborach z ustalonymi terminami. Trzydzieści przyjmuje aplikacje w trybie ciągłym. Czterdzieści podaje konkretną datę graniczną.
Programy kohortowe surowo karzą spóźnione aplikacje. Y Combinator na przykład wyznacza termin podstawowy na 9 lutego, z decyzjami do 13 marca dla naboru od kwietnia do czerwca. Przegapisz to i czekasz kwartał.
Pamiętaj, że 87 wierszy w bazie nie ma podanego harmonogramu. Przy nich sprawdź stronę programu, zanim zbudujesz wokół nich plan.
Krok 5: Aplikuj do pięciu, na poważnie
Pięć dobrze przygotowanych aplikacji bije 30 szablonowych. Odnieś się do faktycznej tezy programu, wymień z nazwiska mentora, którego doświadczenie pasuje do twojego problemu, i odpowiedz na pytanie o trakcję liczbami.
Sto dziewięćdziesiąt dziewięć programów w bazie ma bezpośredni link do formularza aplikacyjnego, więc tarcie zostało już usunięte.
Dlaczego zespoły sprzedaży B2B powinny czytać tę listę inaczej
Jeśli sprzedajesz startupom, akcelerator nie jest programem. Jest wstępnie zakwalifikowaną kohortą ze wspólnym kalendarzem, wspólnym Slackiem i partnerem, któremu zależy na sukcesie jego portfolio.
Jedna relacja z akceleratorem daje ci dostęp do 20-100 firm na tym samym etapie, z tymi samymi problemami, w tym samym momencie. To bije cold outreach już na samej ekonomii.
Zagranie jest proste. Przefiltruj bazę do programów, których segmentacja docelowa pokrywa się z twoim ICP. Wejdź do dyrektora programu z czymś, czego kohorta potrzebuje: zwykle z warsztatem, credity na narzędzie albo pakietem szablonów. Dostarcz to bez pitchowania. Pozwól, żeby portfolio przyszło do ciebie.
Dla większości narzędzi B2B sprzedających do firm na wczesnym etapie to najtańszy dostępny pipeline i najmniej zatłoczony kanał na tej liście.
Cztery błędy, które founderzy popełniają przy listach akceleratorów
Błąd 1: Optymalizowanie pod prestiż zamiast pod dopasowanie. Wertykałowy program z 12 właściwymi mentorami zrobi dla ciebie więcej niż słynny program generalistyczny, w którym jesteś jedyną firmą w swojej kategorii.
Błąd 2: Ignorowanie matematyki udziałów. Sześć procent wygląda niewinnie w arkuszu. Nie jest niewinne po trzech rundach rozwodnienia, a udział akceleratora zostaje w twoim cap table na zawsze.
Błąd 3: Aplikowanie do wszystkiego. Dyrektorzy programów czytają setki aplikacji i rozpoznają szablon natychmiast. Wolumen działa w cold mailu. W aplikacjach do akceleratorów zawodzi.
Błąd 4: Traktowanie demo day jako celu. Demo day to trzyminutowy pitch przed salą, która tego ranka widziała już 40 prezentacji. Wprowadzenia, które zbudujesz w czwartym tygodniu, są warte więcej niż scena w dwunastym.
FAQ: amerykańskie akceleratory startupowe
Czy baza jest darmowa? Tak. Bez bramki, bez formularza, bez podawania maila. Otwórz arkusz, zrób kopię i filtruj go, jak potrzebujesz.
Ile akceleratorów obejmuje? 273 programy w 46 stanach USA, z czego 199 zawiera bezpośredni link do formularza aplikacyjnego.
Czy wszystkie akceleratory biorą udziały? Nie. Trzydzieści pięć programów w bazie wprost działa bez pobierania udziałów, zwykle są to programy powiązane z uczelniami, finansowane ze środków publicznych albo sponsorowane przez korporacje. Tam, gdzie udziały są pobierane, mediana wynosi 7%.
Ile akceleratory faktycznie inwestują? Wśród 93 programów, które podają kwotę, mediana to 100 000 USD. Trzydzieści jeden programów inwestuje 250 000 USD lub więcej, a 32 poniżej 25 000 USD.
Czy founderzy spoza USA mogą aplikować do amerykańskich akceleratorów? Wiele programów przyjmuje firmy zagraniczne, choć wymogi wizowe i zasady rejestracji spółki różnią się w zależności od programu. Sprawdź kolumnę z kryteriami przyjęcia i potwierdź na stronie programu, zanim zaaplikujesz.
Jak długo trwa program akceleracyjny? Dwanaście tygodni to najczęstsza długość w bazie, dalej formaty ośmiotygodniowe i trzymiesięczne. Dziesięć programów trwa 6 miesięcy lub dłużej.
Jaki jest realny wskaźnik przyjęć? Czołowe programy ogólnokrajowe przyjmują około 1% aplikujących. W programach regionalnych i wertykałowych ten odsetek jest zwykle dużo wyższy, i właśnie dlatego pozostałe 258 nazw z tej listy zasługuje na twoją uwagę.
Jak często baza jest aktualizowana? Okresowo. Terminy naboru się zmieniają, więc zawsze zweryfikuj harmonogram na stronie samego programu, zanim zbudujesz plan wokół konkretnej daty.
Co z tego wynieść
- Jest 273 akceleratorów w 46 stanach. Te słynne 15 to błąd zaokrąglenia w twoich opcjach.
- Mediana czeku to 100 000 USD, a mediana udziału 7%. Każdy program, który prosi o więcej, musi to uzasadnić.
- Programów zdrowotnych i klimatycznych jest więcej niż programów AI. Dopasowanie wertykałowe bije rozpoznawalną markę u prawie każdego foundera.
- Trzydzieści pięć programów nie bierze udziałów. Jeśli twoim ograniczeniem jest rozwodnienie, zacznij od nich.
- Jeśli sprzedajesz B2B do startupów, ta lista jest mapą dystrybucji, a nie katalogiem.
Wybór programu to problem foundera. Zbudowanie pipeline'u, który sprawi, że program się opłaci, to już nasz.
Jeśli chcesz mieć ruch outboundowy zbudowany wokół twojego ICP, niezależnie od tego, czy poprowadzi go przez kohorty akceleratorów, czy bezpośrednio, umów bezpłatną konsultację.
.avif)
